www.acidsmile.co.uk

• Home
• About me
• This site
• Gallery
• Work
• Playground
• Links
• Contact me

Κάηκα και χάθικα…

Έτσι που λέτε. Έπεσε πολύ δουλειά. Και η πολύ δουλειά τρώει την αφέντρα. Πρόσφατα η δουλειά και τα προσωπικά project έφτασαν να είναι τόσο συνυφασμένα, που να μη ξέρω που ξεκινά το ένα και αρχίζει το άλλο. Όσο και αν ξέρω πόσο καλό είναι το να περνάς καλά κάνοντας μια δουλειά, πριν απο λιγο καιρό αποφάσισα να κάνω ένα break απο όλους και όλα, να δουλεύω όσο είμαι στο γραφείο και μόνο, και γενικότερα να χαλαρώσω κάνοντας εντελώς άσχετα με το αντικείμενο πράγματα.

Με δυσκολία κατάφερα να κάνω τον εαυτό μου να κάνει ένα διάλλειμα απο τα ιντερνέτς. Όχι άλλα facebook, twitter, email (εκτός για δουλειά και αυτό μόνο σε εργάσιμες ώρες), ώρες στο τηλέφωνο, rss. Δουλειά μόνο σε ώρα δουλειάς και τίποτα που να με κάνει να σκέφτομαι sites και τεχνολογία και συμβατότητα και frameworks…

Κοινώς όχι άλλο κάρβουνο! Λίγο χρόνο να χαναβρώ το “ουμφ!” μου.

Στην αρχή μου κακοφάνηκε. Είδα τηλεόραση όμως. Πολύ και ελληνική. Είδα Dr Who (την καινούρια σειρά) Έπαιξα κάμποσο Portal και άκουσα και πολύ Portal. To Still Alive παίζει συνέχεια στο κεφάλι μου. Διάβασα πολύ. Έπαιξα και WoW. Φυσικά.

Πολύ όμως. Όταν δεν ήμουν γραφείο ή έξω, έπαιζα ή διάβαζα. Κατάφερα να πετύχω πολλούς απο τους στόχους μου και in game και εκτός. Ανέβασα τη Δαιμονισμένη 70 και κοντεύω να την ετοιμάσω για Karazhan. Το οποίο κάνω κάθε Πέμπτη βράδυ με τη Κακιαμάγισσα Μέσα σε ~3 ώρες… Και κάποτε θέλαμε 3 μέρες. Απέκτησα αρκετά πράγματα που ήθελα. Έκανα αίτηση και σε guild προόδου. Δε μου φτάνουν τα 10μαν τρομάρα μου θέλω 25 και BT :p

Τελικά με το διάλλειμα και με την είσοδο του καλοκαιριού (ναι και εδώ στην Αγγλία) ξανάρχισα να ξαναβρίσκω το “ούμφ!” μου. Άρχισα να κατεβάζω ιδέες πάλι και να θέλω να τις υλοποιήσω. So, σιγά σιγά ξαναρχίζω να μπαίνω πίσω στον online κόσμο και πραγματικότητα. Σήμερα άνοιξα το email μου, αύριο μάλλον θα είναι το twitter. Και αν δεν είναι δε χάλασε και ο κόσμος. It will happen.

Θα τα ξαναπούμε, όχι σε κανα μήνα τώρα πια. Θα τα λέμε τακτικότερα ελπίζω.